Loading...
You are here:  Home  >  Grenswetenschappen  >  Current Article

Nazca als UFO-baken?

By   /   juni 12, 2015  /   Reacties uitgeschakeld voor Nazca als UFO-baken?

Nazca kolibrie copy

Toeristen in Peru trekken elk jaar weer naar de hoogvlakte van Nazca waar enorme afbeeldingen in de bodem gekrast zijn, eigenlijk pas goed zichtbaar van bovenaf. Een baken voor Ufonauten in de oudheid, die mensen ontvoerden met wonderlijke bedoelingen?

Op de Nazca hoogvlakte van Peru kan men vanaf de omringde heuvels in de lager gelegen woestijn enorme afbeeldingen van vogels, dieren en symbolen zien liggen, minstens 2000-2500 jaar geleden uitgegraven in de bovenste door ijzer bruingeoxideerde grintlaag, waaronder witte kiezel verscheen. Men vermoedt hier een rituele plek voor offers in een kosmische religieuze setting maar evengoed kunnen deze afbeeldingen gediend hebben als een signaal, een plaatsmarkering, mogelijk als landingsplek voor buitenaardse bezoekers. Astronomen ontdekten namelijk in de tekeningen aanwijzingen voor sterren en sterrenstelsels. Het is in elk geval een magisch observatorium dat veel toeristen trekt. Maar kijk eens naar de foto van de kolibrie hier onder (93 meter lang). Wonderlijk is dat je daar ook zo maar een feniks in zou kunnen herkennen. Vooruit, laat ons nog even verder doorfilosoferen over die bezoekers van de sterren. Zijn dat allemaal prettige wezens?

VERBODEN HULP VAN BUITENAF?

In veel spirituele leringen komt het idee voor dat buitenaardse beschavingen niet zouden mogen ingrijpen bij aardse rampen. Omdat dat karma zou zijn. Of een Universele wet. En daarom zouden er allerlei buitenaardse zielen incarneren op aarde om van ‘binnenuit’ te werken aan de verheffing van het aardse bewustzijn. Mooi. Hartelijk welkom, lichtwerkers aller sferen! Gelet op talloze buitenaardse interventies vanaf de Oertijd op aarde, zoals die gedocumenteerd zijn in tempels, inscripties, kleitabletten en andere media, is deze gedachte een verblindende en afleidende manoeuvre. Ten eerste kunnen diverse lichtgelovige lieden zich makkelijker Speciaal gaan voelen als Galactische Lichtwerker en ten tweede hoeven we ons dan niet druk te maken over mogelijk onaangename, egocentrische of commerciële projectjes van sommige bezoekers uit de ruimte. Ze worden bewonderend Starbeings genoemd, wat klinkt dat schitterend, evenals Starshield Command of iets als Ashstar Commando. Echt, openbaar onderzoek is er nauwelijks. Lees op www.patrickmahieu.be (onder Letters) diens uitstekende stuk PLEIDOOI VOOR EEN OPEN WETENSCHAPPELIJK DENKEN OVER BUITENAARDS BEZOEK over veranderingen in het wetenschappelijk kijken naar de aarde en zijn ontwikkelingen, gezien door het oog van wetenschappers.

ONTVOERINGEN

Ik ben zelf echter altijd wat huiverig gebleven na het lezen van mijn favoriete boek over dit onderwerp: DE TWAALFDE PLANEET van Zecharia Sitchin. Zijn beschrijving, op basis van een paar duizend vertaalde Irakese kleitabletten, van het karakter van de koloniserende buitenaardse Annunaki, is niet meteen een uitnodiging voor blij nader contact. Deze ruimtevaarders konden zich moeiteloos als goden laten vereren door hun enorme lengte en wapentuig, maar ze maakten er vooral een commerciële rooftocht van. “Er zijn veel types buitenaardsen,” mailt mij een lezeres naar aanleiding van mijn gereserveerde houding ten opzichte van de kleine grijze aliens, de Greys. “Je kunt ze niet over één kam scheren.”

HO! Er zijn duizenden getuigenissen van ontvoerde mensen, die geen slaap- of psychisch probleem hadden vòòrdat hun leven dramatisch beïnvloed is door hun ‘ontmoeting’ met een UFO. Sommigen hadden euforische ervaringen of dachten juist dat ze gek geworden waren, anderen waren alleen stukken tijd kwijt. De een is belachelijk gemaakt met zijn verhaal, de ander traumatiserend beschuldigd van aandachttrekkerij. Implants zijn gevonden, ongewone littekens wijzen op operaties.

Buitenaardsen die zich met onderzoek naar het wezen van de mens hebben bezig gehouden, hadden doorgaans geen zorg of nazorg voor de slachtoffers. Dat wijst niet op liefde, zou ik zeggen. Maar mogelijk is DAT waar ze het meest in geïnteresseerd zouden kunnen zijn, mocht er ooit wezenlijk en gelijkwaardig contact ontstaan. Tegen die tijd kunnen ze misschien ook het menselijk gevoel voor humor begrijpen, waarmee wij zelfs onze akeligste ervaringen kunnen overstijgen.

 

Peter den Haring

    Print       Email

You might also like...

Is dat God, die bloedoffers vraagt? Of is leven een bewustzijnsexperiment?

Read More →