Loading...
You are here:  Home  >  New Age journalistiek  >  Politiek  >  Current Article

Dalend consumentenvertrouwen

By   /   maart 2, 2015  /   Reacties uitgeschakeld voor Dalend consumentenvertrouwen

Familie danst
Vijftien jaar geleden ontwikkelde zich een nieuwe trend in het politieke strijdtoneel: een grootse manipulatie via gecontroleerde massamedia van de slaafse consumenten, Jan-met-de-Pet, het klootjesvolk. Dat jij en ik structureel belazerd werden en worden, snappen maar weinigen, zo zijn we inmiddels gehersenspoeld. Een paar data met achtergronden van het dalende consumentenvertrouwen op een rij. Stil, lui! Klaag niet. Big Brother luistert mee! Steun stiekem die dappere alternatieve media!

In 2000 knapte de aandelenzeepbel, de eerste monetaire crisis sloeg toe. De recessie in combinatie met  de invoering van de euro deukte het algemene consumentenvertrouwen enorm. Als snel ontdekte de Nederlander, dat de twee gulden en twintig cent die hij had ingeruild voor een euro, slechts een koopkrachtwaarde van één gulden bleek te hebben. Ex-minister Gerrit Zalm (nu grootverdienbaas bij ABNAMRO) zei later, dat dit de prijs was die de Noordelijke landen voor het binnenhalen van de Zuidelijke in de Eurozone moesten betalen. Daar werd het grote publiek toen helaas niet over geïnformeerd. Diezelfde Zalm voerde begin 2001 een nieuw belastings- en begrotingssysteem in, dat eerst leuk consumptief kapitaal genereerde maar al gauw meer geld van onderin de maatschappij naar boven ging transporteren: het bekende, oeroude VVD-ideaal van afromen. De grote bedrijven mochten belasting ontwijken zoveel ze wilden, in het Midden- en Kleinbedrijf kwam een stroom van faillissementen op gang.

Iemand moest de schuld krijgen. Iets buiten ons veilige wereldje. Een mysterieuze vijand moest worden gecreëerd als afleiding van het foute geldspel. In september 2001 kwamen de Amerikaanse en Israëlische geheime diensten met een uitgekookte fake-aanslag op de torens van het Wereld Handelsgebouw in New York om de oorlog tegen de islam, zogenaamde terroristen en binnenlandse andersdenkenden politiek geraffineerd te kunnen onderbouwen. Kritische architecten en ter plaatse filmende toeschouwers geloofden de politieke praatjes al meteen niet en inmiddels heroverweegt een groot deel van de Amerikaanse bevolking zijn geloof in die liegende overheid.

Oorlog als economisch instrument is zo oud als de wereld. Op Wikipedia staat een instructief lijstje. In het jaar 2003 begonnen mensen door te krijgen dat we onder valse voorwendsels meegelokt waren in een oorlog in Irak, zogenaamd tegen dictator Saddam Hoessein, maar in werkelijkheid als een poging van de oliemaatschappijen om controle te kunnen krijgen over de Iraakse olie. Het vroegere politieke idealisme in Nederland, dat van de CPN (de communisten) en de PSP (de Pacifistisch Socialistische Partij) werd geruisloos van het speelveld afgeveegd. Een veel vager idealisme ging een aanvankelijk succesvoller rol spelen: Leefbaar Nederland. In mei 2002 werd hun tumultverwekkende lijsttrekker Pim Fortuyn vermoord. “Wie te luidruchtig protesteert en om integriteit vraagt, die wordt afgeschoten,” zei iemand emotioneel op de radio.

In juni 2005 werd een breed gedragen (61,5 % van de Nederlandse bevolking)NEE  tegen Europa knap weggemoffeld door de spindoctors van de vrije markt economie. Zonder wroeging logen de politici wat af onder druk van de genadeloze lobbyisten van de grote bedrijven, die hun commerciële opties door willen drijven in het Europese parlement.

In 2008 sloegen de internationale bankschandalen definitief toe met de val van de Lehman Brothers Bank. Een zeepbel werd doorgeprikt. De aandelenkoersen en de economie stortten in. Daarvoor waren grote pensioenfondsen (Enron in 2001) al om zeep gebracht door inhalige managers en hedgefunds. Dat was makkelijk als je met groot geld kon starten. Herinnert zich nog iemand het speculatieschandaal van George Soros in 1992, opnieuw veroordeeld in 2005 in Frankrijk voor handel met voorkennis? Of gaat er nog een bel bij je af als je iets hoort over het piramideschandaal van Bernard Madoff?

GEGIJZELDE OVERHEDEN

Vanaf 2008 konden nagenoeg alle Westerse en veel andere economieën gegijzeld worden in een eeuwig durende schuld aan particuliere geldschieters voor het financieren van hun staatsschulden. Ineens moest heel Europa bezuinigen. Het consumentenvertrouwen daalde dramatisch. Mensen raakten hun beleggingen en pensioenaanspraken kwijt. Bovendien ontstond er meer werkloosheid en konden werkgevers dus genadeloos ontslaan wat maar enigszins te saneren viel. Grote en diverse groepen gingen elkaar weer beconcurreren op de arbeidsmarkt, jongeren versus ouderen, mannen versus vrouwen. Nog erger was het demotiverende effect van de jeugdwerkloosheid (in Spanje 50% op een gegeven moment, 28% tegelijkertijd in Griekenland).

In 2013 wezen internationale enquêtes uit hoe enorm het wantrouwen in Nederlandse zakelijke en bestuurlijke leiders was: een dieptepunt. Vooral onze liegende politici ondermijnden hun publiek meer dan ze zelf beseffen. Het consumentenvertrouwen is dus jarenlang in een vrije val geraakt. Pas in dit jaar, 2015 kreeg de pessimistische Nederlander wat meer geloof.

Geloof? In wat eigenlijk? Dat de huizenprijzen weer gaan stijgen? Dat de euro stand houdt? Dat er geen oorlog met Rusland wordt uitgelokt? Dat er een oplossing komt voor het verspillen van fossiele brandstoffen? Dat we de klimaatveranderingen aan kunnen? Dat de hebzuchtige mondiale kern van gangsters, bankiers en geheime diensten ooit voor en Goddelijke Rechtbank zullen worden terecht gewezen? Dat de buitenaardse graancirkelmakers ons zullen komen redden? Dat er een revolutie zal ontstaan van het bedrogen, domme volk tegen de elite van machthebbers? Tjeetje, nee toch?

Er zijn best veel meer dan gemiddeld slimme medelanders, die snappen dat er op hoog niveau met alles en nog wat gesjoemeld wordt. Maar ze zijn bang. Voor hun hypotheek, voor de buren en voor Big Brother, die alles afluistert. Ze zijn passief geworden en ze duiken stilletjes weg achter hun pulp-tv.
STIL! copyNIET CORRUPTE JOURNALISTEN

Goddank zijn er nog steeds een paar driftige bezwaarmakers,  journalisten uit de hoek van de alternatieve media, die overzicht proberen te houden.

Steun die paar schrijvende luizen in de pels van de gevestigde orde. Zoals ik dus, in Tijdgeest Magazine. Houd mijn projectje in de lucht, lezers! Doneer wat op NL73 INGB0005008174, de rekening van mijn sponsor, de Haagse Stichting Olivijn.Steun dus ook Guido Jonkers van www.wanttoknow.nl en Dr. Johan Oldenkamp van www.pateo.nl. En Martin Vrijland van www.martinvrijland.nl of die paar andere vrijdenkers die Nederland nog heeft. Want lui als wij hebben nog steeds vertrouwen in een goeie afloop. Omdat we geen doorsnee consumenten zijn natuurlijk.

PdH

 

    Print       Email
  • Published: 6 jaar ago on maart 2, 2015
  • By:
  • Last Modified: maart 3, 2015 @ 12:21 am
  • Filed Under: Politiek

You might also like...

KOMT ER REVOLUTIE? DE SFEER IS ER NAAR.

Read More →