Loading...
You are here:  Home  >  New Age journalistiek  >  Alternatieve gezondheid  >  Current Article

Toiletellende: de constipatie

By   /   mei 4, 2014  /   Reacties uitgeschakeld voor Toiletellende: de constipatie

WC bordje

Toiletkramp, pijn, constipatiedruk, winden en je kunt/durft er met niemand over te praten? Je non-spirituele spookstront haalt het donkerste in je boven? Geloof me, je hebt geestverwanten, medelijders en ingewijden bij deze beproeving. Wat is hun voornaamste advies: Spreek je uit! Lees deze tekst rustig een paar keer hardop voor. Dat scheelt! En dan naar de huisdokter natuurlijk.

Je moet naar het toilet, tenminste je voelt erge krampen, je buik is opgeblazen, maar er gebeurt niets. Je zit op je eigen shit. Dan komt er een vleugje, een flopje, een knikkertje. Dat veeg je af, je trekt je broek op en de wc door, maar op dat moment, ai ai, krampt het weer zodanig door je heen dat je weer gaat zitten. Je perst. Dikke aderen op je voorhoofd geven je nu ook koppijn. Na heel veel gedoe ontlast er zich iets, je hoort een plonsje maar als je veegt, blijft het papier schoon. Je wilt niet opstaan om te kijken. Het voelt nog steeds alsof je een stuk boomstam in je endeldarm hebt. Je buigt heen en weer en knijpt met je duim en wijsvinger van je rechterhand in de muispijnplek van je linkerhand omdat een Shiatsu-kenner je dat ooit heeft aangeraden. Nu komen er gelukkig winden. Tenminste, zeg maar scheten. Je zit minuten in de meest afgrijselijke lucht, maar je houdt vol, want elk ogenblik kan er nu toch… Maar nee. De pijn verplaatst zich naar je linkerzij. Zo erg dat je denkt dat de drol je zijwaarts probeert te verlaten. Je gaat staan en weer zitten. En weer een paar keer. Dan nog kun je niet anaal bevallen. Je kent jezelf zo niet, maar je ziet plots een echte schaduwkant: zelfhaat. Om wat je te veel en te verkeerd gegeten hebt. En omdat je altijd te lang wacht met naar het toilet gaan.

Als je daar doorheen komt, is er zo’n enorme transformatie van pijn en ongemak, dat je eindelijk kunt praten met God en Zijn Engelen. Hij raadt je aan de opening met je vingers te ontspannen en de prop voor de ingang wat naar boven te drukken en dan weer een klein beetje te persen. Goddank! Dat werkt. Je gromt en je kreunt. Nog een keer. Na tien minuten peuteren en duwen vallen er zulke vreselijk dingen in het toilet dat je weet dat je nog zeker tien minuten extra met de borstel aan de gang moet om alle strepen weg te krijgen. Het is niet eens erg meer dat je hele bips nat geworden is van het vieze opspattende water. Je besteedt een hele rol wc-papier aan het redderen van de boel. Daarna ben je zo blij dat er niemand anders thuis is! Zo blij dat niemand dit gehoord heeft of gemerkt!

Maar nu je dit stukje leest, komt er een enorme naschok. Dat er mensen zijn die hier kennelijk van af weten. Die dit soort dingen durven opschrijven. En bovendien in zo’n fris en fruitige periodiek als TIJDGEEST MAGAZINE! Wat is hier nu spiritueel aan? Nou, dat je het zonder oordeel tot hier toe uitgelezen hebt. Verder niets. En nu je verhaal gaan vertellen bij de huisdokter natuurlijk.

PdH

    Print       Email

You might also like...

Peuteronmacht

Read More →