Loading...
You are here:  Home  >  New Age journalistiek  >  Alternatieve gezondheid  >  Current Article

Peuteronmacht

By   /   oktober 18, 2019  /   Reacties uitgeschakeld voor Peuteronmacht


Column in het Tijdschrift ParaVisie in oktober 2019

Flip is ter wereld gekomen in een hectisch gezin met een 24/7 Filipijnse au pair als moedervervangend apparaat. Zijn ouders werken allebei full time en het lijkt alsof dat niet anders kan. In 2008 ging er wereldwijd 3500 miljoen euro op in virtuele rook, lokaal raakten de ouders van Flip nagenoeg hun hele spaargeld kwijt. Waren hebberig geweest met beleggen, 10% overgehouden. In 2010 volgde nog even een flinke bedrijfsreorganisatie om alle korte termijn beleggers in het bedrijf tevreden te houden, want er moest overal in de kosten gesneden en bezuinigd worden. Dus verdampte ook de baan van Hanneke. Gelukkig kon ze bij een andere corrupte vermogensbeheerder aan de slag. Nog droomt ze vaak van een nieuwe financiële kernramp. Vader Job is op het Haagse departement verschoven van de afdeling Bijdehante Nerds naar de afdeling Geestelijke Sponzen, waar het gezag niet wordt uitgeoefend op basis van kennis en wijsheid maar op volgorde van anciënniteit en straffende botheid. Hun arbeidsvreugde was al nihil maar plotseling werd Hanneke op haar 38ste dan nog zwanger ook. Job’s strenge opvoeding thuis maakte dat abortus niet eens te bespreken was. Dus verscheen Flip.

De voor het eerste jaar ingehuurde buitenlandse (want goedkope, € 525 per maand) au pair heeft het niet makkelijk met hem. Ze spreekt goed Engels en is vurig katholiek net als Job’s ouders. Mooi. Tot zover. Want Flip luistert echter nog niet naar woorden, hij voelt en voelt alleen maar. Hij wil vaak niet drinken en maanden later ook eigenlijk niet eten. Hij heeft drie maanden van zijn moeder mogen genieten tijdens haar zwangerschapsverlof maar is daarna in de put van de verliesangst gegooid. Hanneke heeft een uur reistijd ’s avonds en daarna eet ze haastig het eten op dat Teresa voor haar klaargemaakt heeft. Job eet vaak op het departement omdat hij zo veel als hij kan overwerkt. De ouderlijke aandacht van hun baby is dus minimaal. Teresa moet dat allemaal compenseren. Ze houdt echt wel veel van het kleine kindje maar Flipje kan de druk om te eten en te drinken van de kant van de au pair niet onder woorden brengen als liefde. Hij voelt alleen maar druk. Het enige wat hij kan is haar hand weg slaan. Dat wekt natuurlijk gevoelens van onmacht bij Teresa op en helaas leert de geschiedenis dat onmachtige mensen soms vervallen in schreeuwen. Ook Hanneke slaat haar emotionele kindje zelfs zo nu en dan. De situatie spiraalt rap naar beneden. Meer huilen, meer slapeloze nachten. Niemand snapt meer iets ergens van.

Teresa is op zaterdag vrij en verdwijnt dan rap naar andere Filipijnse vriendinnen die in de buurt werken. Hanneke Googled wel op hulp, maar ze is helaas van het eigenwijze soort. Geen hulpverlener begrijpt haar, zij weet alles beter, maar ondertussen is ze slachtoffer van een enorme blinde vlek. Maar wie kan haar die laten zien? Goddank blijkt Flip ineens wel te drinken bij opa Sjoerd, een rustige, stabiele man, die dichtbij woont. Sjoerd biedt aan om het kindje een dag in de week bij hem te laten logeren. Hij is vroeg weduwnaar geworden en hij vindt het heerlijk om een zorgtaak op zich te nemen. Uiteindelijk zorgt opa voortaan op woensdag en zondag voor zijn kleinkind en leert het jongentje te ontspannen met grapjes en liedjes en speelse eetgewoonten. Sjoerd raadpleegt mij over de horoscopen van kind en ouders en dan schiet het eindelijk een pietsje op met het broodnodige inzicht.

Het hele gezin is duidelijk hooggevoelig maar vader is van de autistische variant, moeder en kind van ADHD-soort. Dus is er altijd druk, spanning en de grote behoefte aan ontladen. De nanny krijgt de opdracht om zo veel als mogelijk met Flipje te gaan wandelen in een draagzak en ondertussen zijn grote nieuwsgierigheid te bevredigen. Kleur, geluid en dan ook smaak worden boeiend voor hem. Buiten wil Flip wel dingen proeven als het maar speels en terloops wordt aangeboden. Teresa ontspant ook maar direct dient zich het voor de hand liggende nieuwe probleem aan. Een au pair mag maar één jaar blijven en mag niet ouder zijn dan 25 jaar. Dag Teresa. Flip krijgt het volgende scheidingstrauma voor zijn kiezen. Karma? Of politiek? Of gewoon de nieuwe tijd van verstoring van verhoudingen?

Peter den Haring

 

 

    Print       Email

You might also like...

Slachtoffers, daders en astrale lifters

Read More →