Loading...
You are here:  Home  >  Opvoeding  >  Current Article

Voorportaal van de hel: Groot Emaus

By   /   april 5, 2016  /   Reacties uitgeschakeld voor Voorportaal van de hel: Groot Emaus

Tienerflip

Groot-Emaus in Ermelo is een samengevoegd project voor kinderen van 14-18 jaar, waarvan de ouders uit de ouderlijke macht gezet zijn of die een onder toezichtstelling hebben.  De 450 pupillen terroriseren zichzelf en hun omgeving, nagenoeg zonder sancties.

Een van mijn cliënten heeft een lastig kind, dat met een zogeheten O.T.S., een onder toezicht stelling, in een enorme orthopedische instelling in Ermelo geplaatst is. Moeder was even opgelucht omdat haar puber thuis onhandelbaar was, maar na enkele bezoeken is moeder opnieuw in de doodsangst terecht gekomen. Op het open terrein rijden de drugsdealers af en aan, de messen, (nep)wapens, fysieke intimidaties en de scheldkanonnades circuleren dramatisch. De 450 uit huis geplaatste jongeren, in de leeftijd van 14-18 jaar, vaak met allerlei heftige gedragsproblemen of beperkingen en merendeels allochtonen, beroven overdag elkaar en ’s nachts de bewoners uit de omgeving. Soms lopen ze gewoon een week weg. De ongewapende begeleiders mogen de pupillen niet aanraken (op straffe van baanverlies) maar omgekeerd is er geen sanctie op bedreiging en mishandeling. Het personeelsverloop is extreem hoog, langer dan een jaar houdt niemand het uit.

“Het enige wat je er hoort, is kanker-dit en kanker-dat. Op Facebook bereiden bepaalde gastjes hele onderlinge oorlogjes voor. Mijn zoon kreeg in drie maanden twee keer een wisseling, een nieuwe, totaal onervaren ‘flexer’, vreselijk als je toch al hechtingsproblemen hebt. Een jongen die auto’s van personeelsleden in elkaar ramt, mag als straf een week op zijn kamer zitten met zijn Playstation, tv en zijn zakje wiet. Ook op weglopen staat geen sanctie. De spanning is hoog, de hormonen worden heftig onderdrukt met tabak, wiet en hasj. Pas als een kind geweld tegen een begeleider gebruikt, wordt hij ‘gefixeerd’, dat is een dagje in afzondering zitten. Mijn zoon werd ’s nachts met verkrachting bedreigd door iemand die met een loper in het groepshuis was binnengedrongen om te stelen. Het door en door verrotte groepssysteem van het recht van de sterkste haalt het slechtste in die kinderen naar boven. Bij het management draait alles om subsidie, om regeltjes, om de noodzaak om alles te verantwoorden naar boven. De directie weet overal van, maar er is geen visie. De tolerantie is doorgeslagen, de discipline is verdwenen, alles verantwoordelijkheid wordt naar boven of naar ‘elders’ doorgeschoven. Zodra er iemand 18 is, mag hij weg. Elk wangedrag wordt getolereerd ondertussen. Dat is schrijnend voor de goede jongens.
Mijn klachten worden aangehoord, begrepen en verder genegeerd, want oplossingen heeft niemand. Het Ministerie van Justitie sluit steeds meer inrichtingen of voegt ze samen, zoals in Ermelo, met de boodschap dat de criminaliteit daalt, terwijl het onderliggende motief bezuiniging is. De grootschaligheid heeft het overgenomen en mijn kind gaat hier aan onder door.”

Het is een beeld van de wereld. De politiek houdt zich suf en onze kinderen draaien door. Klagen mag op http://www.klacht.nl/groot-emaus-ermelo/klacht/groot-emaus-concentratiekamp, maar dat kun je niet serieus nemen. Natuurlijk ligt de schuld bij de ouders, want zegt mijn cliënte: “Ik heb in zijn jeugd van alles fout gedaan, maar het ergste moest nog komen. Mijn zoon zit nu in het voorportaal van de hel.”
En dus? Draagt elk kind zijn eigen verantwoordelijk, zijn eigen karma? Moet iedereen jong en oud zichzelf leren vergeven en liefhebben? Ik vrees van wel.

PdH

Prikkeldraad copy

 

 

 

    Print       Email

You might also like...

Peuteronmacht

Read More →