Loading...
You are here:  Home  >  New Age journalistiek  >  Alternatieve gezondheid  >  Current Article

Verstikkende moeders

By   /   april 26, 2016  /   Reacties uitgeschakeld voor Verstikkende moeders

Moeder met kinderwagen

De vloek van de verbeeldingskracht: je kunt je van alles voorstellen, vooral de mogelijkheden tot ellende en narigheid. Dat wordt piekeren en projecteren, op anderen of op je nageslacht. Smothering Mothers verstikken hun kinders in hun eigen angsten.

Mijn cliënte piekert. En nooit te weinig. Claire is zo bezorgd om alles dat er bijna niets meer gewoon kan.
“Stel dat mijn kind wel een allergie heeft. Stel dat ze in het ziekenhuis er over heen gekeken hebben. Dan kunnen we niet op vakantie. Ik ga geen risico’s nemen.”
Op straat gilt ze het uit als haar dochtertje te dicht bij de stoep komt: “Bianca! Kijk uit!”
Haar kindje ervaart zo een wereld vol permanent doodsgevaar. Ze ontwikkelt ook een toenemende faalangst op school. Tijdens de gymles ontduikt ze  elke ingewikkelde oefening en dan krijgt ze op de wc spontaan diarree. De juf is eveneens bezorgd geworden, want er klopt van alles niet. Als het kindje met de (gescheiden) vader op skivakantie is geweest, is ze immers heel levenslustig, maar na een weekje thuis bij mama is het weer hommeles: ziek en misselijk. Moeder heeft al veel mogelijke kwalen op internet nagezocht, en jawel, iedere afwijking kan passen op de klachten van haar dochter. Uit ongerustheid is Claire zo zenuwachtig en vaak bozig dat de vader heeft gedreigd met de Kinderbescherming. Daar ligt moeder dan weer nachten van wakker.

Alles is de schuld van iedereen. Kan de horoscoop van haar kind misschien uitkomst brengen? Misschien, maar alles krijgt een nieuw perspectief als ik aan Claire de tekening voorleg.

Ten eerste laat de geboortehoroscoop alle kenmerken van een HSP-kind zien: planeten in Vissen, de emotioneel ontvankelijke Maan in het 12e huis en een Neptunus vierkant met Mars. Die kindertjes pikken alles op van iedereen en ze zijn van nature erg op hun hoede voor mensen en situaties. Het 12e huis gaat namelijk ook over geheime vijanden. Mama houdt vast veel van het dochtertje: Bianca’s Maan staat in een prachtige samenstand met de liefdesplaneet Venus. Meteen wijst Claire echter op Mars, de planeet die informeert over fysiek welzijn: “Zie je wel, er is iets niet goed met haar!”

Daar gaan we weer! Stress, bijna huilen, paniek. Ik ben op alles voorbereid en leg onmiddellijk Claire’s eigen horoscoop naast die van haar dochter. Mammie’s Maan staat precies op de Neptunus van de dochter maar in een oppositie met mammie’s Mercurius, de planeet van ratio, communiceren en inderdaad: piekeren… Ik probeer helderheid te verschaffen.

EMOTIONELE SYMBIOSE

Sommige kindertjes kunnen nog heel lang na de geboorte in een emotionele symbiose blijven hangen met hun moeder. Zo gek is dat niet, in de buik krijgen ze al van alles aan gevoelens mee. Maar kindjes met de Maan in het 12e huis nemen een akelige overdosis op. Karen Hamaker-Zondag heeft daar een schitterend boek over geschreven (Het Twaalfde Huis). Een grote moederliefde bevestigt die warme afstemming natuurlijk heerlijk maar dat kan ook teveel worden. De Engelsen noemen dat smothering mothers, verstikkende moeders. Claire’s haar eigen Neptunus staat in het vijfde huis van creativiteit maar helaas in een spanningsaspect met Saturnus. Daar komt de vloek van de overprikkelde verbeeldingskracht om de hoek kijken. Haar fantasie is zo ongebreideld groot dat, zodra ze de donkere bril van het doemdenken opzet, er zich een angstig gevaarlijke toekomst aandient. Alles kan fout gaan, overal loert gevaar. Zolang er een man was met een sterk beschermend karakter, ging het meeste goed, maar de scheiding was een noodlottig breekpunt. Vanaf dat moment is Claire’s kindje eigenlijk permanent ziek geweest.

Vreemd, nee. Er is niettemin maar één echte oorzaak: psychologische stress en een overmatige afstemming, de symbiose tussen moeder en dochter. Claire krijgt mijn favoriete mantra bijna niet uit haar strot: “IK HOUD ZIELSVEEL VAN MIJZELF EN IK MAG ZIJN ZOALS IK BEN.”
Toch ligt daar de oplossing: Zelfliefde en acceptatie dat iets is zoals het is. En daarna moeten we werken aan de gebruiksaanwijzing voor de omgang tussen moeder en kind. Aura’s afbakenen, een beschermend zwart scherm om jezelf en om je kind visualiseren. Je kindje meer vertrouwen, meer zelf laten doen en laten leren van fouten.

En vooral: je angsten voor jezelf houden en vooral in het Hier-En-Nu leven. Elke zin die begint met ‘Stel dat’ is voortaan verboden, taboe! Er is geen toekomst voordat hij er is. Gaat het lukken? Ik hoop dat er een beschermengel valt over te halen voor hulp bij deze moeilijke klus.

PdH
(Gepubliceerd in Paravisie, april 2016)

    Print       Email

You might also like...

Peuteronmacht

Read More →