Loading...
You are here:  Home  >  New Age journalistiek  >  Spiritualiteit  >  Current Article

Egoherkenning, onderscheid maken tussen overlevingstechniek en zielsopdracht.

By   /   April 18, 2013  /   1 Comment

Jade Boeddha copy

Hoe dubieus ego te herkennen? Het verstopt zich, het maskeert zich, het imiteert en sjoemelt. Maar je wezenskern, je ziel, kan het onderscheid maken. Is er sprake van een overlevingstactiek of is je vitale energie bezig om je zielsopdracht te vervullen?

“Hoe weet ik dat iets een egotrip is en niet een normale afweerreactie?” vraagt me iemand. Veel mensen doen alsof alle ego verderfelijke ellende is, dat we pas okay zijn in Verlichte Staat, maar daar ben ik het niet mee eens. Alle afweer berust op een overlevingstechniek maar veel daarvan is best bruikbaar. Als je echter een beetje doorslaat of zelfs om je heen gaat slaan, dan mag je dat gedrag best als een egotrip benoemen en proberen om dat af te remmen. Dat kan alleen als je jezelf daarvan bewust bent natuurlijk.

Je ego is een nuttig samenstelsel van uiteenlopende technieken en slimmigheden om te overleven in wat het kinderbewustzijn als een onveilige omgeving ervaart. Een kleutertje zal aanvankelijk het gedrag van een of beide ouders imiteren, omdat die als veilig en alwetend gezien worden. Later zal het grotere kind op basis van al dan niet succesvolle ervaringen eigen oplossingen zoeken om geliefd te blijven, om geen schuld te hoeven dragen en om geen pijn te hoeven voelen. Hierbij zullen ondertussen de eigen, authentieke karaktereigenschappen zich kunnen ontplooien. Leuk of grappig doen, iets knaps kunnen, ergens doorzetten, iets ongewoons presteren, dat zijn allemaal manieren om jezelf positief gewaardeerd te krijgen. Tegelijk prikkelen ze je creativiteit en je onderzoekende nieuwsgierigheid. Zolang dat een gezonde, levenslustige ambitie blijft, zou ik dat geen ego willen noemen. Ik neem gemakheidshalve maar aan dat je vitale energie wordt aangestuurd door je wezenskern, je ziel, die je karmische opdracht op aarde probeert te vervullen.

Als iemand echter gaat woekeren met de aangeboren talenten, de eigen kunsten gaat opblazen, gaat opscheppen, de hele emotionele flipperkast inzet om maar (extra) aandacht te krijgen, dan wordt er een pijnlijker vorm van egomanifestatie neergezet. Dat kan dominant, egoïstisch of egocentrisch genoemd worden. In dat donkere gebied gaat iemand draaien en liegen om zijn dubieuze zaakjes te verbergen of om eigen falen niet toe te hoeven geven. Men rechtvaardigt met drogredeneringen of rookgordijnen de eigen beslissingen of handelingen. Of iemand anders krijgt kritiek, de schuld of de Zwarte Piet toegeschoven, er wordt gehuild, geklaagd en dramatisch slachtofferschap opgebouwd. Het ego wil controleren, regeren en macht houden. Hoe groter het ego, hoe groter echter de beproevingen die het zelf oproept.

Als je merkt dat je bang wordt, als je niet durft uit te komen voor je wezenlijke behoeften, verlangens of idealen, dan ondermijnt dat je levenslust en zet je de deur open voor egomanoeuvres. Hoe eerlijker je bent naar anderen en zelfbewust van je eigen tekortkomingen en echte krachten, hoe minder je kinderego gaat opspelen. Omgekeerd: hoe meer je egostructuur je Ware Zelf verstikt, hoe krachtiger je ziel via het lichaam de onwillige geest (je egobreincomputer) zal proberen te corrigeren via de zwakke plekken van dat lichaam. Meestal word je dan ziek als signaal. Je verliest ook energie, je voelt je depressief en eenzaam.

Kortom, geniet, neem risico’s, denk positief, houd van jezelf hoe je ook bent! Vertrouw op de goede, meer bewuste afloop. Leef, tot je volgende incarnatie zich weer aandient!

PdH

    Print       Email

1 Comment

  1. Lea says:

    Waauw, en nu de weg volgen hoe mooi kan het worden.

Laat een boodschap achter

You might also like...

Over de invloed van spirituele en maatschappelijke verhoudingen op de tere kinderziel

Read More →