Loading...
You are here:  Home  >  New Age journalistiek  >  Spiritualiteit  >  Current Article

Boeddha’s worsteling met woorden

By   /   juni 12, 2018  /   Reacties uitgeschakeld voor Boeddha’s worsteling met woorden

Communicatie in steeds verfijndere zin kan immens afleiden van het wezenlijke voelen en waarnemen. Onze spirituele geschiedenis staat vol met  verwarrend jargon.  Boeddha was er specialist in.

De wereld lijkt van plastic. Waar staan wij ondertussen? Jij en ik? Mijn hoger Zelf praat gezellig met mijn Lager Zelf. Helaas lijken die twee hinderlijk veel op elkaar. Ik luister naar The Famous Unknowns, dat helpt even. Zijn er echt voldoende mensen van goede wil, mensen die naar bewustzijnsverruiming streven, de Godzoekers, de andersdenkenden, de buitenbeentjes? “Flying high, feet nailed to the ground,” placht mijn leermeester Osho Rajneesh te zeggen. Houd je ogen op de weg en je handen aan het stuur, zongen de meisjes vroeger op de radio. En zoiets is het ook waar dit leven om gaat. Leef gepassioneerd, stel jezelf doelen, ga voor iets, wat het dan ook is. Zonder vuur is hout maar hout. En hoe zit het dat met onze kwetsuren, onze teleurstellingen, onze mismoedigheid? Hoe zit het met je verliespijn, met je rouw en je spijt? Alles moet kennelijk gevoeld en ervaren worden. Ja, en kennelijk ook uitentreuren onder woorden gebracht en beschreven. “The wound is the place where the light enters you,” dichtte de Turks-Perzische Soefi-meester Jalaluddin Rumi zo’n achthonderd jaar geleden. Mooi. Nu zijn woorden erg handig maar ook evenzeer verraderlijk. Communicatie in steeds verfijnder zin kan immens afleiden van het wezenlijke voelen en waarnemen. Ik geef een paar schrijnende voorbeeld uit onze spirituele geschiedenis.

Boeddha was overtuigd van het voortleven van de menselijke ziel na de dood. Maar over het waartoe blijft hij onduidelijk. Herboren worden in een hemelse wereld? Hij benoemt vijf onderdelen van ons menselijke Zijn (de zogeheten Khandhas: 1. Het stoffelijke lichaam 2. Gevoelens 3. Waarnemingen 4. Mentale factoren en 5. Persoonlijk bewustzijn. Dit zijn allemaal volgens hem allemaal vergankelijke elementen, zonder blijvende kern. Daarom zou je er maar beter niet aan kunnen hechten. Maar Wie is de Ik die niet aan iets zou moeten hechten? Niks in het enorme Universum lijkt onveranderlijk en eeuwige. Alles is energie in beweging. Dus niks is Echt?

Boeddha presenteerde ondertussen aan zijn discipelen allerlei fraaie termen voor ons waarnemende Bewustzijn. Lees mee en verbaas je: Buddha-Dhatu (Ontwaakte Natuur, Ontwaakt Principe), Bodhichitta (Ontwaakt Bewustzijn), Pabhassara Citta (Stralend Bewustzijn), Dharmadhatu (Natuurwijsheid), Nirwanic Bewustzijn (Vrij Bewustzijn, vrij van fluctuaties en daarom de werkelijkheid ziend zoals die is), Alaya-vijnana (Allesomvattend fundamenteel bewustzijn).

Hallo en pardon? Hier is een echte mindfucker aan het werk met de verwarrende werking van taal. Taal, vette taal, dunne taal, moeilijke taal. Woorden, begrippen, praatjes. Spirituele bioscoopreclames.

ZIEL OF GEEST OF BEWUSTZIJN?!

Veda-kenner Frans Langenkamp schrijft: “De ziel is zoals Boeddha juist uiteenzette, NIET eeuwig. Het is een samengesteld lichaam, dat ooit weer zal oplossen.” Frans, hoe weet je dat, denk ik dan? Maar vooruit, daar gaat weer iemand los met dat vooral taalkundige onderscheid tussen geest, bewustzijn en ziel. Het zijn maar woorden, armzalig, beperkt menselijk denken! De verwarring wordt er niet minder op. Frans beschrijft verder de ziel zo: “Onze Ziel is een orgaan waardoor wij ons ZELF uit kunnen drukken, en ervaringen mee op kunnen doen.” Hee, precies zoals ik de geest zou omschrijven. Trouwens, wie is degene die het allemaal weet? Wie durft taal als uitvlucht te gebruiken om de Enige Waarheid te verkondigen? Het Zelf? Eh, ja? En dat is weer iets heel anders dan een gelouterde Ziel?

Vereenvoudiging siert ons. Tot het niet simpeler meer kan graag. Mijn lichaam ademt dus ik leef. Ik denk dus er bestaat een geest. Ik zoek alert, bewust en liefst eeuwig inzicht, dus ik heb een ziel. Effe samenvatten: het vergankelijke is alles wat lijfelijk is en gedacht wordt (lichaam en geest) en alles wat blijvend benoemen we voortaan als de ziel. Dit soort onderscheid is voor de gemiddelde zoeker overzichtelijk en te bevatten. Alsmaar verdere nuancering en nog gedetailleerdere etiketten brengen ons verder af van totaal begrijpen, vrees ik.

Op deze website kun je je altijd gratis abonneren op meer prikkelende gedachtengangetjes. Nooit saai.

    Print       Email

You might also like...

Bhagwaanzinnig, een terugblik.

Read More →